#Ouderzonden – Hebberig en gierig

Avaritia (hebzucht – gierigheid)
Wat zou je nooit delen met je kinderen? Of kind?

Romina en Annelore, dit is geen simpele vraag. Tis dan ook een challenge, die ouderzonden, op meerdere vlakken. Oh, en als ik vreemde dingen zeg, het is de Dafalgan, de ziektekiemen hebben gewonnen…

Hebzucht

Maar dus, wat zou ik nooit delen met mijn kinderen:

  • ziektekiemen:
    hoewel zij ze maar al te graag delen met ons, verkies ik toch dat elk ze bij zich houdt. Ik deel ze niet!
  • chocolade:
    nog ouders met zo’n geheim plekje in de kast? Genieten toch, stiekem achter de kast, papiertje zo stil mogelijk openen en dan laten smelten op je tong. Ferm verschieten als je dan toch zo’n stemmetje hoort: “mama, wat doe jij daar?”
  • haarrekkers:
    elk zijn eigen potje. Echt, ze verliezen die rekkers aan de lopende band. Ik zou bijna denken dat ze eens op school of crèche, die rekkers direct de vuilnisbak in gooien. Terwijl ik echt heel lang kan doen met 1 rekkertje. Dus neen, nogmaals, elk zijn eigen rekker.

Voor de rest deel ik echt wel alles. Zoals ik hier al las, ook bij ons is het toiletbezoek een gemeenschappelijk uitje. Het bed, dat proberen we wel voor onszelf te houden, maar als je baby niet slaapt, dan kan dat samenslapen al eens de scherpe kantjes eraf halen, of als ze ziek zijn, dan mogen ze zeker op de handdoek tussen ons liggen. Dus ook dat bed wordt gedeeld. Eten deel ik ook, maar ze mogen niet in mijn bord prikken. Dan leg ik het wel zelf in hun bord. Half opgegeten koeken in de handtas, check. Duploblokken in de handtas, check. En natte zakdoeken, tutjes, knuffels, check, check, check.

Gierigheid

Ik durf van mezelf wel zeggen dat ik gierig ben, iets met opgroeien, meer wil ik daar niet over kwijt. Ik ontzeg mezelf heel bewust dingen om geen geld te moeten uitgeven. Maar, voor mijn kinderen ben ik dan weer niet gierig.

  • Kledij:
    Ik loop nog liever in versleten kleren rond dan nieuwe te moeten kopen. Bij wijze van spreken dan. En daar heb ik dan als oplossing gevonden dat ik ze maar zelf naai, dan moet ik ze niet meer kopen 😉 Voor de dochters koop ik uiteraard wel genoeg, kledij hebben ze nu eenmaal nodig. En de oudste, tja, als ze uit haar kleren groeit, dan moet ik gewoon nieuwe kopen. Ik kan ze niet in haar blootje op straat sturen. De jongste heeft altijd wel kleren liggen van zus, dus voor haar koop ik ook maar zelden iets.
  • Schoenen:
    Daar geven we ook wel vrij veel geld aan uit, voor de kinderen. Die voetjes zijn zo belangrijk. Voor mezelf wacht ik promoties af, en dat zijn niet altijd de soldenperiodes.
  • Speelgoed:
    daar geven we echt niet veel aan uit. Je hebt al snel veel te veel speelgoed. Ik zoek ook daar steeds naar de beste prijzen. Puzzels voor 3 euro in een bekende speelgoedwinkel? Daar koop ik dan wel enkele dozen van, zodat ik nog reserve heb liggen voor gelegenheden die speelgoed vragen.

Wat bewaken jullie met jullie leven en zullen jullie nooit of te nimmer delen? En wat met die gierigheid? Gooi het op tafel!

Advertenties

Een gedachte over “#Ouderzonden – Hebberig en gierig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s